WE GAAN TROUWEN!!

break

Schrijf het in je agenda want het word een GROOTS FEEST!

Iris en ik gaan trouwen!!!

Wanneer? Ah! Goede vraag.

Check:

 

Een super handige vraag

Vorige week gaf ik antwoord op de veelgestelde vraag: “Perc, willen jullie kinderen?”

Het antwoord was; nee.

Een andere vraag die ik wel eens mag beantwoorden is of Iris en ik gaan trouwen. Deze vraag krijg ik van lezers van mijn site, maar ook van mijn familie.

En vooral van de familie van Iris. Uit Taiwan.

Bob Proctor zei dat – als je iets word voorgesteld om te doen – je jezelf de volgende vraag moet stellen:

“Will this idea improve the quality of my life?”

Deze vraag kan je op alles toepassen.

Op je werk kan je de vraag zo formuleren: “Will this new project improve the quality of my life?”

Als iemand zaken met je wilt doen: “Will this business proposal improve the quality of my life?”

Als je iets gaat eten: “Will this food improve the quality of my life?”

Als je gaat trouwen: “Will getting maried improve the quality of my life?”

Dit is echt een super handige vraag die je echt kan bevrijden van lastige keuzes. Probeer het eens als je piekerend rond loopt!

 

Wat is daarop alweer uw antwoord?

Als Iris en ik elkaar het JA woord geven… betekend dat dan echt JA voor in de godsgruwelijke vergetelheid?

Betekend trouwen echt trouw aan elkaar blijven?

Mwha.

Ik ken genoeg voorbeelden waar men diverse keren op het altaar heeft gestaan om KEIHARD te liegen (Wel in een ander pak/trouwjurk, want anders word je teveel herinnert aan een paar jaar geleden toen je daar ook al stond).

“JA” is het antwoord.

En de zaal begint met klappen. Heel hard. Nog harder dan de vorige keer.

Ik vraag me af: “Will mariage improve the quality of my life?”

 

In de kerk

“Je vader zou het heel leuk vinden als jullie gaan trouwen. In de kerk. In Utrecht. Die we toen bezocht hebben toen we in Nederland waren” stelt de moeder van Iris wel eens voor als we in Taiwan zijn.

Ik verslik me in mijn Oolong thee en zeg: “De Domkerk?”

“JA! Die ja! De Domkerk. Daar moet je trouwen!”

“Why mama? Wij zijn Taoïsten, geen Katholieken. En Percy, die is niet gelovig. Die is blij met een meditatiemat, een vlog camera en een podium om te spreken. Trouwen in een kerk… waarom zouden we dat doen?”

“Omdat je vader dat leuk vind.”

Trots. Aziatische families hebben een GROOTS trots gevoel. Dat je dochter trouwt is iets om mee te pronken. Maar wat als je dochter niet trouwt? Wat dan?

Simpel. Gewoon KEIHARD LIEGEN!

Ondanks dat we niet getrouwd zijn word ik namelijk altijd – overal en nergens – geïntroduceerd als de schoonzoon!

Hoeven ze niet iedere keer uit te leggen dat we niet getrouwd zijn. Veel te complex.

Krijg je alleen maar lastige vragen van…

Ze zijn zo lekker praktisch he die Taiwanezen haha; I LOVE IT!

“Zullen we anders toch trouwen, puur omdat de familie dat graag wilt?” zeggen Iris en ik wel eens tegen elkaar.

Ik sip nog eens aan mijn vers gezette Oolong thee en stel mezelf de vraag: “Will getting maried improve the quality of my life?”

 

Verdieping in de relatie

Zal trouwen misschien een verdieping geven aan onze relatie? Maybe.

Van veel vrienden heb ik namelijk vernomen dat ze dat wel ervaren ja. PRACHTIG!

Maar voor mij? Voor Iris? Zullen wij beter voor elkaar zijn als we getrouwd zijn?

“Will mariage improve the quality of our relationship?”

Nee, kwamen we tot de conclusie.

We zijn namelijk al KNETTER gelukkig met elkaar.

Ik kan het haast niet uitleggen hier in tekst. Zo content ik ben met Iris.

En natuurlijk ook andersom. Dat spreekt voor zich. Want ik ben een geweldige partner!!!

Net zoals iedereen dat van zichzelf denkt…

Wat voegt trouwen dan nog toe? Hoeveel gelukkiger kunnen we worden? Wat proberen we te bereiken?

Voel ik me beter als ik voortaan kan zeggen; Dit is mijn VROUW ipv dit is mijn vriendin?

Ik vraag me af: “Will putting a ring on her finger improve the quality of our relationship?”

Even snel tussendoor: Eens per week stuur ik boekentips, docutips en nieuwe artikelen naar mijn meest trouwe lezers toe. Ook ontvangen? Klik hierrrrrr…

 

Je bent uitgenodigd!

Om mijn diploma op school in ontvangst te mogen nemen moest ik eerst JAREN studeren.

Dat gouden horloge die je van je baas krijgt krijg je niet op je eerste werkdag. Dat duurt 25 jaar.

Die medaille krijg je pas NA het lopen van de avondvierdaagse…

Met trouwen is het EXACT andersom. Net elkaar ontmoet, lekker neuken, en dan; HOP. Het ja woord valt zo uit den bakkes.

Je beloofd in voor- en tegenspoed bij elkaar te blijven. Maar met wie eigenlijk? Je kent de persoon immers nog maar net.

En toch beloof je het; VOOR ALTIJD!

Als het uitkomt…

Wat als we het nu andersom doen, dachten Iris en ik.

Wat als we alle voor- en tegenspoed beleefd hebben, meegemaakt hebben en dan ALSNOG bij elkaar zijn gebleven?

Is dat geen diploma waard? Een trouwakte? Een ring om dat gouden ding?

Dus dit is wat Iris en ik zullen doen:

Als we zestig jaar oud zijn – en we zijn al die tijd bij elkaar gebleven – dan pas gaan we TROUWEN!

Dan vieren we ons succes. Het feit dat het gelukt is. Dat JA echt JA was toen ik Iris in 2009 verkering vroeg in de auto op weg naar Hilversum.

We bezegelen deze giga overwinning met een feest. Die dag vieren we ons samen zijn. Ons ‘gekke’ leventje die we zelf hebben vorm mogen geven.

We vieren het leven dat we samen hebben meegemaakt.

In juni 2043 is het dus zover. Dan kan ik je alles vertellen hoe dat eruit ziet; voor- en tegenspoed in een relatie. En zal ik je vertellen waar de valkuilen zitten en hoe we daardoorheen sloegen..

Dan kan ik je vertellen hoe we al die jaren trouw aan elkaar zijn gebleven!

Goed idee? Mooi!

Noteer het in je agenda, juni 2043, want bij deze ben je uitgenodigd 🙂

TOT DAN!

 

Wat Mij Veel Goeds Heeft Gedaan

In de zoektocht naar 'The Good Life' heb ik vijf gewoontes eigen weten te maken die mij enorm geholpen hebben.

Meld je aan voor mijn mailing en ik stuur er iedere dag één naar je toe!

Mocht je dit artikel willen delen… dat kan!

 

Blijf connected via Percy’s Mailing!