Hoe Overleef Je een Verre Reis (+ Je Schoonmoeder)

break

Mocht je ooit naar een vreemde bestemming reizen, zoals Taiwan of naar je schoonmoeder, dan heb ik misschien wel een tip voor je.

Daar gaat ie.

Leven Buiten je Comfortzone

Vorige maand verbleef ik een maand lang in Taiwan. Normaal woon ik in de metropool Nieuwegein dus je kan je misschien wel voorstellen dat mijn dagelijks bestaan behoorlijk anders was.

En om het nog gekker te maken verbleven mijn vriendin en ik, geheel met de Nederlandse mindset ‘Lekker Gezellig, Lekker Goedkoop’ een maand lang bij mijn schoonouders in huis.

Mijn schoonouders zijn zeer vriendelijke mensen die ons altijd op handen en voeten zullen dragen. Ondanks dat ik geen Chinees sprak, en zij mijn Utregse dialect niet zo goed verstonden, hadden we de grootste lol. Het maakte niet uit wat we deden of zeiden. Met de internationale taal, gebarentaal, kom je een heel eind.

familiewereldMijn familie aan de andere kant van de wereld

En met een positieve instelling krijg je alles voor elkaar.

Het was dan ook een mooie tijd.

Maar zo nu en dan werd Taiwan (en mijn schoonouders) me ook wel eens teveel. Ik was immers aan de andere kant van de wereld en dan begin je je dagelijkse VollerKoren brood en zeurende ‘medelanders’ wel een beetje te missen.

Maar heimwee, en in het algemeen gevoelens, daar praat je in Azië je niet echt over.

Alles voor de groep.
Niets voor het individu.

Genoeg Rust = Wilskracht

De momenten dat ik het echt naar mijn zin had waren de momenten dat ik goed was uitgerust. Dat betekend; goed geslapen en goed gegeten.

Klimmeren en klauteren in de bossen, kotsend op de achterbank in de auto zitten, vissenkoppen en varkenspootjes eten en uren lang gesprekken aanhoren in het Chinees.

Geen enkel probleem!

Met genoeg rust en de daardoor opgewekte wilskracht is alles mogelijk.

Niets was me te gek.

Maar als ik moe was, dan werd het een heel ander verhaal. Ergens een kop koffie drinken was dan al snel teveel. Als ik moe ben dan ben ik snel geïrriteerd en begin ik te snauwen naar iedereen. Vooral naar mezelf.

Iedere onderneming was er één teveel. Whatever dat ook mocht zijn.

Het probleem is dat ik het nog steeds heel moeilijk vind om aan te geven wanneer ik moe ben. Luisteren naar je lichaam is echt een kunst. En daarbij wil ik ook geen spelbreker zijn voor de groep. Mij hoor je niet snel zeggen dat ik moe ben.

Ik ben een echte man! Ik ben toch geen mietje!

Verkeerd Geoordeeld

Wij als mens zijn heel goed in het verkeerd oordelen in wat we wel en niet kunnen. We denken veel te optimistisch over de dingen waarvan we denken dat we ze wel even doen.

Een marathon lopen? Geen probleem. Extra project aannemen? Owja, ik heb nog wel een uurtje vrij in mijn agenda.

Of we denken zo negatief over onszelf dat niets mogelijk lijkt te zijn. Dat kan ook.

In vooral dat eerste, denken dat ik wel even een marathon kan lopen, ben ik heel goed. Teveel hooi op de vork nemen zoals we dat in Nederland zo mooi zeggen.

Ik ben erachter gekomen dat als je naar een ver land reist dat het belangrijk is om dan juist je eigen limieten te weten. Tijdens het reizen krijgen we aardig wat nieuwe prikkels te verwerken. Het is daarom verstandig om te weten wanneer je mentaal vol begint te lopen.

En ja… eigenlijk geldt dit ook voor in Nederland.

Een dagje op pad

Mijn vriendin en ik hebben het volgende met elkaar afgesproken. Zodra het teveel begint te worden vertellen we dat aan elkaar. We geven er dan ook gehoor aan. Wanneer het teveel is? Dat verschilt per keer. Maar zolang je eerlijk en open met elkaar kan communiceren komt het meestal wel goed.

Het is veel moeilijker zodra er ‘vreemde’ bij komen kijken. Bijvoorbeeld als je met een groep reist. Sommige mensen hebben namelijk een veel langere adem dan jij. Of men is veel eerder moe.

Wat doe je dan?

In het begin deed ik met alle activiteiten mee. Maar op twee derde van de dag was ik dan meestal een zombie. Dit was niet vol te houden en later ben ik veel meer gehoor gaan geven aan mijn kunnen.

Resultaat was dat ik daardoor niet altijd mee ging. Hierdoor bleef ik achter in een café met mijn goede vriend de e-reader. En terwijl andere druk aan het winkelen waren nam ik een slok van mijn cappuccino.

Grappige was dat andere deze ‘optie’ ook zagen en soms bij mij achter bleven. Samen koffie drinken.

En om je eerlijk te zeggen. De mooiste momenten waren de momenten dat we zeer weinig deden. Gewoon, samen ergens zitten. Net zoals in het filmpje bovenaan dit artikel.

Samen zijn. Niets zeggen. Heerlijk!

Rust en Je Schoonmoeder

Ik denk dat wij als mens best wel veel dingen aan kunnen zolang we van te voren maar de nodige rust nemen. Fysiek moe zijn is zwaar, maar mentaal moe zijn is echt slopend.

Alles lijkt dan onmogelijk.

Gezellig met je schoonmoeder een kopje koffie drinken word dan echt een opgave!

Genoeg rust nemen zorgt ervoor dat je veel meer aan kan dan je zou denken. Ik geloof er steeds meer in en probeer het dan ook meer en meer toe te passen in mijn leven. Dat houd in dat ik af en toe nee moet zeggen.

Niet alleen in Taiwan, maar ook in Nederland.

Maar soms is het onmogelijk om ergens de rust te vinden. Soms is de omgeving gewoon te druk, te lawaaierig of te chaotisch.

Voor iedereen die een verre reis gaat maken raad ik je het volgende aan;
Neem een goede koptelefoon mee!

natalioverleef

Er is niets fijner om aan de andere kant van de wereld naar je eigen muziek te luisteren. Even in je eigen wereldje. Je eigen bekende geluidjes, je eigen taal. Iets wat je wel kan verstaan.

Ga Heen

Mocht je dus een verre reis gaan maken, of binnenkort bij je schoonmoeder op visite gaan… neem dan genoeg rust. Laad je zelf op met voldoende wilskracht. Alles word dan veel gemakkelijker.

En als je nog steeds gek word van dat gekakel van je schoonmoeder;
KOPTELEFOON!

ikhoorjetochniet

 

Wat Mij Veel Goeds Heeft Gedaan

In de zoektocht naar 'The Good Life' heb ik vijf gewoontes eigen weten te maken die mij enorm geholpen hebben.

Meld je aan voor mijn mailing en ik stuur er iedere dag één naar je toe!

Mocht je dit artikel willen delen… dat kan!

 

Blijf connected via Percy’s Mailing!