Het Juiste Ergens van Inzien


Deze week wil ik beginnen met een kort verhaaltje. Daar gaat ie:

Toen de boer druk bezig was op zijn veld, sprong er één van zijn beste paarden over het hek. De buren zagen het gebeuren en rende naar de boer toe: “Buurman! Je paard!” Maar het was al te laat. Het paard ging er als de malle vandoor.

“Wat een gigantische pech heb jij vandaag buurman.”

“Misschien” antwoordde de boer.

Wonder boven wonder verscheen het paard de volgende dag weer op de boerderij, en hij was niet alleen. Hij had drie, wilde paarden bij zich.

“Wat geweldig buurman! Je paard is teruggekeerd! Met drie nieuwe paarden! Wat een geluk” zeiden de buren.

“Misschien” zei de boer.

De volgende dag kwam de zoon van de boer op bezoek. De zoon zag de nieuwe aanwinst van zijn vader en klom op de rug van één van de wilde paarden.

Het wilde beest was dit niet gewend en maakte een gigantische sprong in de lucht. De zoon schrok zich lam, liet het tuig los en donderde keihard op de grond.

BAM! Beide benen gebroken.

“Wat een lelijke val! Ow wat een lelijke val! Beide benen gebroken” schreeuwden de buren. “Wat een pech!”

“Misschien.”

De volgende dag, toen de zoon met gestrekte benen, in het gips, onder de veranda zat, kwam het leger het dorp binnen gemarcheerd.

“ATTENTIE!” schreeuwde de Lieutenant.
“Alle mannen boven de 16, die fit en gezond zijn, HIER MELDEN. Het is tijd om het vaderland van dienst te zijn.”

De zoon van de boer had al moeite met het dagelijkse rondje naar het schijthuis. Het vaderland dienen zat er echt niet in.

De Luitenant zag dat de kreupele zoon totaal nutteloos was voor het leger. Hij wierp hem een lelijke blik toe en commandeerde zijn troepen het dorp te verlaten.

“Jeetje buurman” zeiden de buren. “Dit dorp heeft al 21 jonge jongens verloren aan het front. Wat een geluk dat uw zoon hier kan blijven zeg!”

En weet je wat de boer zei?

misschien

Misschien

Toen ik vorige week vrijdag naar mijn auto liep, moest ik even de oogsmeer uit mijn ogen wrijven.

Wat is dat nou? Is er ingebroken?

Yup, er was verdorie ingebroken. Aan de rechterkant van mijn auto lagen alle ramen eruit.

Damnit!

Toen ik klaar was met schelden, en het opvegen van het glas, moest ik aan het zen verhaaltje denken dat je net gelezen hebt. Het verhaaltje van de boer heb ik niet zelf verzonnen. Het is één van de vele oude verhaaltjes dat word gebruikt in de zen traditie.

Ik vind dit soort verhaaltjes geweldig, en ik lees ze dan ook graag.

“Oké. Mijn ramen liggen eruit. Balen. Maar waarom eigenlijk? En waarom ik? JA, WAAROM IK? Wat een klote dag!”

“Misschien” hoor ik de boer zeggen.

Als De Shit Aan Is

Mijn autoruiten zijn natuurlijk maar een klein probleem, daar kom je snel weer overheen. Maar wat als de shit echt aan is?

Wat als er ‘echte’ problemen zijn?

Connie, een van mijn oma’s (door mijn gescheiden ouders heb ik meerdere oma’s. Eén van de vele positieve bijwerkingen van een scheiding), kreeg in 2013 te horen dat ze kanker had.

Op één van de meest ongunstige plekken die je je maar kan voorstellen.

Kanker is natuurlijk nooit gunstig, maar dit was echt een onaangename plek. Het was verschrikkelijk nieuws voor haar en iedereen om haar heen.

Toch, en ik moet voorzichtig zijn, ben ik benieuwd wat de boer zou zeggen van de situatie van Connie? Zou hij op de vraag of dit verschrikkelijk is ook reageren met ‘misschien’?

Nadat Connie te horen kreeg dat ze kanker had is er bij haar een switch omgegaan. Haar prioriteiten zijn verschoven. Zo stopte ze accuut met roken en is ze zichzelf af gaan vragen wat echt belangrijk is in haar leven.

200 schoenen?
Een bergen kleding?
Leven in luxe?
Je werk en carrière?
Naasten en familie?

Wat is het?

Na duizend en één chemokuren, nachten van onzekerheid en heel, heel veel verdriet, kreeg Connie dit jaar te horen wat maar weinig mensen te horen krijgen.

Ze was genezen!

Nee, de kanker is niet weg, maar er is een hele grote kans dat ze flink oud zal worden (Wel doen hoor Connie, ik wil zo nu en dan lekker bami met saté eten!)

Toen ik Connie daarnet via de telefoon sprak, en haar vertelde van dit artikel, vroeg ik aan haar of het mogelijk was om de kanker als een ‘positief’ iets te zien?

Ja en nee. Kanker is en blijft een monster zei ze. Het heeft haar heel veel pijn gedaan. Maar het heeft inderdaad, achteraf, ook een positieve wending aan het leven gegeven. Het heeft haar laten zien wat echt belangrijk is. Het was haar wake-upcall.

De boer had gelijk.

Jouw Vlammetje

In het zen boeddhisme heeft men het wel eens over het vlammetje op de juiste hoogte houden. Dat vlammetje bevind zich in een grote pot en vlamt rustig. Op een bepaalde hoogte. Niet te hard, niet te zacht.

De pot en het vlammetje staan symbool voor jouw leven.

Zodra je teveel brandstof op het vuurtje gooit (Haat, angst, zorgen, stress) dan heb je grote kans dat de vlam uit de pot knalt. De pot zal hierdoor veel te warm worden, zal gaan barsten en uiteindelijk uit elkaar spatten.

De truc is om het vlammetje net genoeg brandstof te geven zodat hij niet boven de pot uitkomt. Maar geef het ook weer niet te weinig brandstof, want dan dooft de boel uit.

Het is aan jou hoeveel brandstof je je vlammetje geeft. Hoe ga je met een bepaalde situatie om? Explodeer je? Trek je je dingen snel aan? Of reageer je veel te passief?

De brandstof kan ook van buitenaf komen, van externe factoren. In de vorm van slecht weer, ontslag op je werk, ruzie met je partner, de belastingdienst of in het geval van Connie, kanker.

En bij mij kwam het afgelopen vrijdag in de vorm van twee kapotte autoramen.

autoramen

De kunst is om het vlammetje, hoe mooi of moeilijk de omstandigheden ook zijn, op dezelfde hoogte te houden. No matter what!

De boer was hier een kei in.

En ik hoop jij ook. Ik gun het je.

###
p.s. De foto van de kikkers heb ik gemaakt bij mijn ouders in de vijver. Ze lagen er zo lief bij! Dat wilde ik even met je delen. Bij deze!

 

Mijn 5 Favoriete Gewoontes

In de zoektocht naar 'The Good Life' heb ik vijf gewoontes eigen weten te maken die mij enorm geholpen hebben.

Meld je aan voor mijn mailing en ik stuur er iedere dag één naar je toe!

Alvast bedankt voor het delen!