Category Archives: Artikel – 2015

Doelen Stellen; Hoe en Wat

Dames en heren. Hierbij presenteer ik jullie de vaardigheid der vaardigheden. Het dekseltje voor op het potje. De oplossing van alle ellende.

Maak kennis met: PERSOONLIJKE DOELEN STELLEN!

De afgelopen tijd ben ik flink bezig geweest met het uitvogelen van hoe en wat dat nou is; dat persoonlijke doelen stellen.

Hoe doe je dat? Wat houd dat in? En vooral; waarom zou ik dat moeten doen?

Na een paar maanden hiermee bezig te zijn geweest durf ik het volgende te stellen: Leren om persoonlijke doelen stellen is het beste wat me dit jaar is overkomen.

In het korte artikel van deze week wil ik je vertellen waarom.

En dan, dan gaan we direct aan de slag met de HOE.

 

Gloeiende Gloeiende Appelflap

Persoonlijke doelen. Ik heb ze niet. Ook nooit gehad.

Naja, ik heb ze wel, meestal rond 31 december. Altijd dezelfde twee:

Twee minuten voor twaalf, wanneer ik mijn bek verbrand aan een gloeiende godverdomse appelflap, schreeuw ik vanaf de bank door de huiskamer heen:

doelenstellen_natali

De volgende dag sta ik om twaalf uur op. Ik eet een koude appelflap als ontbijt, en terwijl ik het zooitje in het hard geworden poedersuiker dip zeg ik tegen mezelf: “MORGEN. Dan begin ik echt. Nu nog even niet.”

Nu nog even niet word al snel; nu even nooit.

Nee. Goede voornemens, persoonlijke doelen stellen, niemand heeft mij ooit geleerd hoe ik dat nou echt moet doen.

 

Mijn Doel is…

Een tijdje geleden vroeg mijn arts aan mij: “Percy, stel jij doelen?”

Die vraag bleef enige tijd bij me hangen.

Wat bedoelde hij daarmee? Waarom vroeg hij dat? Ik startte de Google machine en viel met mijn bakkes in de wereld van het persoonlijke doelen stellen.

Wat ik al snel begon te beseffen is dat doelen stellen cruciaal is. Persoonlijke doelen stellen is een stukje gereedschap die je richting kan geven. Het pad voor je vrij maakt. Het is de TomTom van je bestaan.

Ik begon mezelf te overtuigen van dit belang en schreef in mijn dagboek het volgende:

“Mijn doel is om te leren hoe ik doelen moet stellen.”

Het onderzoek ging van start.

 

Gemakkelijker NEE Zeggen

Ik ben geen manager. Ik heb geen zaak te runnen. Mijn leven is al best oké… waarom zou ik doelen moeten stellen? Dat was de eerste vraag die bij mij opkwam in de zoektocht naar de vaardigheid der vaardigheden.

Die vraag werd, zoals altijd, heel onverwachts beantwoord toen ik en mijn vriendin naar een audio programma van Jim Rohn zaten te luisteren.

Hij zei:

“Als je niet je eigen doelen stelt, als je niet je eigen agenda maakt, dan zal iemand anders dat voor je doen. En raad eens wat die ander voor jou in petto heeft? Helemaal niets.” – Jim Rohn

Dat was voor mij een moment van verlichting! I GOT IT!

Want iedere keer trap ik er weer in. In de agenda van een ander.

Zo ben ik altijd de sjaak als men mij vraagt:
“Percy. Jij vind photoshop toch leuk? Wil je een flyer maken voor mijn padvinders vereniging? ”
“Percy. Ik heb teveel porno sites bekeken, kan jij mijn computer weer virus vrij maken?”
“Percy. Kan jij vanavond mijn reet afvegen?”

En ja hoor; daar ga ik weer.

Mijn tijd, mijn energie, mijn toilet papier; ik besteed alles aan een ander.

Dat is niet erg, ik help graag waar ik kan helpen, maar het moet wel in balans blijven. Zo nu en dan NEE zeggen is van groots belang. Persoonlijke doelen stellen zorgt ervoor dat je wat meer, en met een goede reden, nee kan zeggen.

Alleen al om deze reden is het het waard om te leren hoe je doelen moet stellen.

 

Gezond Leven

Klinkt te gek toch? Dacht ik ook ja.

Maar hoe doe je dat dan, dat doelen stellen.

Dat vroeg ik mij ook af…

De zoektocht ging van start. Duizenden video’s, boeken en audioprogramma’s verder denk ik het nu een ietsiepietsie te weten.

Ik ging aan de slag en twee weken geleden haalde ik één van mijn persoonlijke doelen. Het doel waarvan ik dacht dat ik daar heel lang over zal gaan doen.

Mijn vriendin en ik zijn uit eten gegaan. Om het te vieren. Ook zij had namelijk een doel behaald met dezelfde techniek:

doelenstellen_etenLekker eten! Want je eigen succes moet je vieren. Is belangrijk 🙂

 

Lets Do It

Nu wil ik je heel graag gaan uitleggen hoe ik dat gedaan heb. Ik heb je veel te vertellen. Teveel voor in dit artikel.

Voor diegene die mij een beetje kennen… normaal maak ik dan een mooi e-bookje die je gratis kan downloaden. Maar deze keer pak ik het anders aan.

Ik heb iets veel beters voor je.

Volgende week lanceer ik mijn cursus ‘Doelen Stellen; Hoe en Wat.’

De cursus zal bestaan uit een reeks e-mails die ik je om de zoveel dagen zal toe sturen. Dit zodat je niet in één keer gebombardeerd word met een shitload aan informatie. Zodat de boel behapbaar blijft en je het kan verwerken.

Iedere keer nemen we één onderwerp onder de loep.

Dit zijn een aantal onderwerpen die voorbij zullen komen:

  1. Welke doelen stel je? Hoeveel en op welk gebied?
  2. De kracht van je onderbewuste.
  3. Groots vertrouwen hebben.
  4. Jezelf motiveren. Een simpele manier.
  5.  NEE leren zeggen.
  6. Je doelen behalen doormiddel van een leuk actieplan.

En nog veeeeulll meer!

De cursus zal ongeveer twee weken in beslag nemen.

Kosten van de cursus: Je aanwezigheid + je inzet!

Dat is alles. Het meeste wat ik van je kan vragen…

Mocht je hierin geïnteresseerd zijn, dan kan je je hieronder aanmelden:

*Opmerking: Momenteel is de cursus gesloten. Begin januari begint hij weer! Zodra je je aanmeldt kom je op de lijst te staan die begin januari weer van start gaat.

doelenstellenknop
Ik hoop oprecht dat je, net zoals mijn vriendin en ik, er iets aan zal hebben. Ik hoop dat je erbij bent 🙂

 

Een Groots Experiment

Ik heb geen enkel recht om je dit te leren. Ik heb geen diploma’s in doelen stellen, ik ben geen coach en ik ben ook niet succesvol.

Mijn naam is Percy. En net zoals velen kloot ik maar wat aan op deze aardbol. En als ik wat tegenkom waarvan ik denk van; ‘AHA, dit is best wel handig, hier hebben mijn lezers misschien ook wel wat aan’ dan deel ik dat hier, op mijn site, met jou.

Misschien werkt het voor je; en misschien ook niet. We gaan het zien!

Nou, ik ga door met mijn persoonlijke doelen, ik heb er veel lol in. Ik hoop oprecht dat mijn kleine cursus een begin voor je is naar een leventje met ietsiepietsie meer richting. Meer purpose maar vooral; met veel lol.

Al is het maar 1%.

Ik wens je heel veel succes!

Cheers,
percysignature

 

 

—–

P.s. Mocht je iemand kennen die hier iets aan heeft… stuur dit artikel dan even door doormiddel van de knoppen hieronder 🙂

doelenstellenknop

Het Gevaar van Motregen

Iedere dag een wandeling maken. Dat nam ik mijzelf voor. In de zomer. Toen het nog lekker weer was.

Momenteel is het, vooral in de ochtend, koud en guur. Mijn warme bed uitkomen om dan op pad te gaan… Mwha.

Toch ga ik! HA.

Ik stap de lift in. De lift; daar waar de buren samen komen.

Vier jaar lang woon ik hier op twaalf hoog, en nog steeds heb ik geen flauw idee wat de lift protocollen zijn.

Want wat doe je als iemand bij je in de lift stapt? Heb je daar eindeloos lange gesprekken mee? En hoelang houd je de deur voor iemand open als hij of zij eraan komt lopen?

Moet je de hond van de buurvrouw leuk vinden of kan je gewoon eerlijk zeggen dat je het niet kan waarderen dat die natte dweil tegen je broek aan staat te fucken?

“Aaaaah kijk nou. Hij vind je leuk!”

“Jajajajajajaja.”

Lift protocollen; ik vind ze lastig.

Anyway; ik stap de lift uit en ga de deur van mijn flat door. Ik sta buiten en mijn kale knar registreert de druppels die op mijn voorhoofd belanden. Hij geeft een signaaltje door aan mijn brein:

HET REGENT. IK HERHAAL: HET REGENT!

Twee gedachtes schieten door mij heen:
1. Zal ik vandaag de wandeling overslaan?
2. Of zal ik toch gaan?

Vastbesloten kies ik voor optie twee. Het is maar motregen…

Ik activeer mijn wandel app en zet een podcast aan.

Mijn wandeling is altijd hetzelfde. Achtentwintig minuten lang. Zelfde tijd, zelfde rondje.

Ik hou van routine. Routine geeft me structuur.

Vijftien minuten later en ik ben halverwege mijn rondje. Gelukkig is het niet harder gaan regen. Maar toch begin ik door de motregen aardig nat te worden. Ik zie eruit als die natte dweil uit de lift. Zullen we ooit vrienden worden?

Met mijn befaamde, alom geprezen en met vele diploma’s bekroonde, MAVO brein, begin ik te calculeren hoelang het duurt om terug te wandelen. Hoe nat zal ik zijn als ik thuis aankom?

Ik maak de volgende baanbrekende wiskundige formule:

15 minuten heen lopen = half nat.
15 minuten weer terug lopen = half nat.

Half nat + half nat = ZEIKNAT!

Percyartikel12nov15_02_motregen

Paniek.

De uitkomst van de formule is voor mij een reden tot waakzaamheid. Ik heb namelijk geen grammetje vet. Moeder natuur hoeft maar één keer de verkeerde kant op te hoesten en deze kleine man zit direct aan de antibiotica.

Longontsteking.

Shit; dat kleine beetje motregen, het leek zo onschuldig. Het is zich echter gaan ontwikkelen tot een giga groot gevaar!

Wat te doen?

Sneller lopen zodat ik eerder thuis ben? Vang ik dan niet meer druppels op? Of zal ik net als Neo uit de Matrix de druppels proberen te ontwijken? Bullet time.

Mijn bekroonde MAVO brein maakt overuren. Ik voel het. Ik word er duizelig van.

Ik besluit om door te lopen en kom tot de conclusie dat mijn formule zeer accuraat is.

15 minuten terug lopen = inderdaad; half nat.

Ik was al half nat dus samen maakt dat: Zeiknat.

Als een verzopen kat kom ik thuis aan. Mijn vriendin ziet mij. Ze moet lachen. Ze vind mij schattig.

“Achgossie… mijn kleine natte mannetje” zegt ze.

Ik word boos en begin te stampvoeten. Dat maakt mij extra schattig zegt ze.

Moppersmurf noemt ze me.

Ik stampvoet nog wat meer. Maar geef het op. Ik heb het koud.

Twintig minuten neem ik de tijd om onder de douche de kou van mijn lijf af te slaan. Weer aan de antibiotica, ik heb er geen zin in.

Eenmaal klaar met de warme douche plof ik neer in mijn stoel. Mijn vriendin trekt een dekentje over mij heen en zet een mutsje op mijn kop.

“Ik HAAT motregen” moppert moppersmurf vanuit zijn stoel.

Het duurt even maar mijn handen beginnen weer kleur te krijgen en mijn lichaam begint zich op te warmen. Ook mijn hersenen komen bij en mijn simpele MAVO gedachtes beginnen weer tot leven te komen.

Ik zeg tegen mijn vriendin: “Die motregen verdomme! Het leek zo onschuldig, maar damn; het is levensgevaarlijk!”

 

De Toevallige Passant

Een tijdje geleden sprak ik iemand die door haar nieuwe partner wel eens gekleineerd werd.
Ze zei: “Hij gaf me het gevoel alsof ik het niet waard was. Alsof ik alles fout deed. Ik kon nooit iets goed doen. Dat stapelde zich op en plots werd het me echt teveel. Ik heb de relatie stop gezet.”

Het resultaat van motregen.

Hoe vaak gebeurt dat wel niet? Op school, op het werk, in het gezin. Dat iemand naar beneden word gehaald. Gepest. Gekleineerd.

En dan BAM; de persoon klapt uit elkaar. Trekt een mes. Blaast een school op. Verkracht een toevallige passant…

En wij maar dom in de camera kijken: “Ja, het was zooooo een gewone knul (of meid). Altijd zo lief. Ik had het niet verwacht.”

Het gevaar van motregen.

 

Dancing in the Rain

Soms laten we onszelf ook zeiknat regenen. Beetje bij beetje. Zonder het door te hebben.

Ik ben er heel goed in.

Zo word één keer ongezond eten bij mij al snel nog een keer ongezond eten.

Door het meerdere keren slecht eten begin ik futloos te worden. Kak ik slecht en slaap ik slecht. Hierdoor heb ik weinig energie en begin ik achter de feiten aan te lopen. Ik krijg stress, eet nog slechter en zit uiteindelijk bij de huisarts in de stoel.

Antibiotica geeft hij mij mee. Alsnog.

Beetje bij beetje regen ik mezelf nat. En weet je wat erg is?

Ik heb het niet eens door…

 

En Dan Nu het Weer

Motregen is zeer moeilijk te spotten maar het resultaat is er niet minder om.

Als ik door mijn raam naar buiten kijk dan kan ik je zo vertellen of het regent of niet. Een fikse plens bui is gemakkelijk te herkennen. Ik zie het en grijp in.

Ik doe het raam dicht, klap de stoelen op.

Maar motregen?

Die paar druppels. Dat kan toch geen kwaad?

Als we geen gehoor geven aan de motregen worden we langsaam aan natter en natter. Plots zijn we ernstig ziek, zitten we op de bank met een burnout, bezoeken we een psycholoog en doen we dingen die we eigenlijk liever niet willen doen.

We zijn zeiknat. Doorweekt.

Laat je je zeiknat regenen of grijp je in?

Ik probeer in te grijpen. Ik probeer de motregen te slim af te zijn. Ik probeer gezond te eten en niemand te kleineren. Ik probeer naar mijn lichaam te luisteren; wat heb ik nodig? Wat niet?

Ik vraag me af: wat zijn de kleine dingen, kleine actie stapjes, die ik vandaag kan ondernemen zodat ik niet plots zeiknat ben?

Men mijn MAVO brein heb ik de volgende formule, getest in een laboratorium in Texas, ontwikkelt. Hij gaat zo:

Wandelen + motregen = paraplu mee.

Oat Morn!

 

Mijn 5 Favoriete Gewoontes

In de zoektocht naar 'The Good Life' heb ik vijf gewoontes eigen weten te maken die mij enorm geholpen hebben.

Meld je aan voor mijn mailing en ik stuur er iedere dag één naar je toe!

Alvast bedankt voor het delen!

Je Innerlijke Motor Starten

Ja ja! Bijna heeft mijn autootje 250.000 km gereden.

Mijn kleine zwarte Seat Arosa 1.4 automaat.

Geboren in 2001. Aangeschaft in 2003. Ik en mijn kleine vriend hebben samen vele dingen meegemaakt.

Zo reden we naar het land van de stokbroden en stonden we in de file op zoek naar de juiste pretzel. We haalden mensen op van Schiphol en brachten ze weer terug als we ze zat waren.

We reden naar trouwerijen en naar begrafenissen. Naar vriend en vijand.

En op de A27, afslag Hilversum, vroeg ik verkering aan mijn vriendin. Mijn kleine vriend was getuige:

Motoronderhoud_illustratie

Maar mijn kleine vriend begint wat oud te worden. Ik voel het. Je hoort hem brommen. Momenteel is de herfst in full swing en daar heeft hij wat moeite mee. Met de kou.

De motor starten duurt iets langer dan normaal. Maar ik geef hem de tijd. Ik weet dat hij het kan.

Ik ga het niet forceren.

Ik start zijn motor en hij zegt tegen me: “Kuch.. Uh uh, kuch, Perc.. Godveredom… vvvvvVVVVVRRRRRRRROOOEEEEMM. VROEM!!!”

We staan nog op dezelfde plek. Omgeven door rook en het kabaal van de hoge toeren. 4000.

De buren kijken, van achter de geraniums, boos uit het raam. Ik zwaai naar ze.

Hoi!

Langzaamaan begint mijn kleine vriend wakker te worden. Zijn motor loopt rustig warm.

“Uch uch uch, Ik ben er weer Perc. Waar zullen we heen gaan?” zegt hij tegen me.

Ik glimlach en geef hem een schouder klopje. Op het stuur. Samen vieren we het starten van de motor. Ik zet de verwarming op temperatuur Indonesië en selecteer een goed stuk muziek. Uit de playlist TAKKE HERRIE.

De subwoofer en vier speakers, net zo oud als mijn oude vriend, doen het nog steeds zeer goed.

We kunnen gaan. We zwaaien naar de buurman. Hij zwaait terug. Met zijn middelvinger.

Op naar onze bestemming!

Net zoals de afgelopen 12 jaar.

Eenmaal op de snelweg scheuren we iedereen voorbij. Een warme motor, de juiste muziek. Hij blij. Ik blij.

De herfst is vergeten.

 

De Herfst Periode

Nu denk je natuurlijk: “Percy. Is dit een artikel voor Autoweek ofzo?”

Nee nee. (Alhoewel. Misschien maar eens opsturen)

Het zit zo.

Afgelopen twee weken zat ik zelf even in een herfst fase. Een herfst fase is een periode die na de zomer komt. Je weet wel. Eerst loopt alles op rolletjes (zomer periode), je zit lekker in je vel, het leven gaat zoals jij wilt.

Alsof je 180 rijd op de snelweg. Met niemand om je heen. Heerlijk!

VOL GAS!

Maar dan. Dan uit het niets vliegt er een albatros over je auto die besluit zijn hele maag op jou voorruit te dumpen.

3… 2… 1: FLATS!!!!

Stront.

Overal stront!

Je zomer periode is veranderd in een winter depressie. Je moet stoppen met wat je op dat moment aan het doen was. Maar het ging net zo lekker? Je wilt doorrijden. Maar dit gaat echt niet. Moet je afremmen?

Misschien moet je wel naar de vluchtstrook?

Op de vluchtstrook van het leven. Daar stond ik de afgelopen twee weken.

Door diverse omstandigheden zat ik niet goed in mijn vel. Ik vrat slecht. Sliep slecht en belandde plots in een herfst periode. Ik kreeg geen woord uit mijn vingers.

Wat te doen?

 

Opnieuw van Start Gaan

In de ochtend start ik mijn kleine auto. Rustig. Ik geef gas en de toeren gaan omhoog. Maar ik geef niet te hard gas. Ik trap het pedaal niet te diep in.

Dan weet ik zeker dat hij uit elkaar knalt.

Beetje bij beetje laat ik de motor warm lopen.

Dan gaan we de weg op. Eerst in de 30km per uur zone. Zodat we kindertjes uit de buurt niet stuk rijden.

Dan komen we op een 50km per uur baan. De switch van 30km per uur naar 50km per uur gaat een stuk gemakkelijker dan van 0 naar 30.

Eenmaal in beweging is alles gemakkelijker…

Plots komen we op de 70 baan en voor je het weet rijden we 120. Alsof er niets aan de hand is.

Zoals mijn auto in elkaar steekt; zo zit ik ook in elkaar.

 

Vanuit Stilstaande Houding

Iedereen valt wel eens van een zomer periode naar een winter periode. Ruzie. Ontslag. Ziekte. Noem maar op.

De shit is aan.

Je innerlijke motor is uitgevallen en moet gekickstart worden.

Maar hoe doe je dat?

Er zijn een paar dingen die mij de nodige handvaten geven om mijn motor te kickstarten. Die wil ik even met je delen. Omdat 1. jij er misschien iets aan hebt en 2. zodat ik het zelf terug kan lezen als ik weer eens stront op mijn voorruit heb liggen.

Daar gaat ie:

1. Gas Loslaten.
Als eerste moet ik het gas los laten. Als mijn innerlijke motor niet meer werkt, en ik toch probeer gas te geven, dan voel ik een diepe teleurstelling. Niet doen dus!

Ik haal mijn voet van het pedaal. Het leven remt af. Dat is misschien niet leuk, maar wel oké.

Ik weet dat ik later weer gas mag geven.

2. Mezelf Niet Aan een Ander Afmeten.
Als je op de vluchtstrook staat met motorpech dan zie je constant al die mensen voorbij scheuren. Ik wil ook racen!

Ik zie andere schrijvers iedere dag een nieuw artikel online zetten. Dat wil ik ook!

Ik zie mensen vloggen (video bloggen) DAT WIL IK OOK!!!

Maar eerst moet ik mijn eigen motor aan swingelen. Van 30km per uur naar 70km per uur. Dan naar 90. Dan naar 120 en HOP; ik voeg in tussen al het andere verkeer.

Ik kan weer mee doen.

Maar nu even niet.

Ik sta op de vluchtstrook stront te krabben.

3. Taken Kleiner Maken.
Als ik in een herfst periode zit (of winter) dan loopt mijn To Do lijst flink op. Geen puf/energie/motivatie om aan al die projecten te werken.

Wat te doen?

Leren NEE te zeggen.

Afgelopen twee weken heb ik geprobeerd zoveel mogelijk NEE te zeggen. Zoveel mogelijk taken te deleten. Minder afspraken. Minder verplichtingen.

Natuurlijk heb ik taken die niet zomaar verwijderd kunnen worden, daar kom ik niet onderuit, maar er zijn ZAT taken die we onszelf opleggen.

Zijn die ECHT van belang?

Meestal niet… Ik parkeer die taken in mijn Someday/Maybe Lijst.

De projecten die ik overhoud, die maak ik extra klein. De taak ‘Vandaag drie artikelen schrijven’ word ‘Vandaag 500 woorden schrijven.’

De motor word gestart.

En als ik eenmaal bezig ben met 500 woorden dan zijn 600 woorden zo geschreven. En voor ik het weet heb ik er 1000.

4. Wat Ik Naar Binnen Prop
Als de motor van mijn kleine vriend niet meer wil starten dan kijk ik even of hij nog benzine heeft. Of hij genoeg olie heeft. En dan houd het wel een beetje op want ik weet geen ene zak van auto’s af.

Daarom ga ik naar de garage.

Van voeding weet ik ook niets af. En daarom ga ik tegenwoordig naar Samantha. Van optiMaal.

Zij is een geweldig persoon EN voedingsdeskundige. Win win.

At the moment krijg ik van haar een cursus en advies over welk eten mij op de been kan houden. En wat niet (dat is nog veel belangrijker om te weten).

Ik stel haar vragen zoals: “Met welke voeding heb ik meer energie? Wat is eten dat invloed heeft op mijn concentratie en humeur? Waarom zijn bananen krom?”

Daar ben ik momenteel mee bezig. Belangrijk. Want als ik weer eens in een herfst of winter periode beland dan wil ik weten hoe ik daar zo snel mogelijk uit kom.

Ik vermoed met walnoten enzo. Waarschijnlijk niet met Doritos…

 

Jezelf Kickstarten

Als de motor van mijn auto eenmaal draait, dan komen we wel in beweging.

Maar soms sta ik zelf even op de vluchtstrook. Door innerlijke motor problemen of door slappe excuses. Maakt niet uit. Het resultaat is hetzelfde.

Het helpt mij om deze vier stappen door te nemen. Daar naar te luisteren. Zodat ik niet de huisarts hoef te bellen om mij weg te slepen.

Eenmaal de motor aan de praat gekregen scheur ik weer als een malloot over de snelweg van het leven.

Op naar mijn bestemming!

Hopen dat ik niet uit de bocht vlieg…

 

Mijn 5 Favoriete Gewoontes

In de zoektocht naar 'The Good Life' heb ik vijf gewoontes eigen weten te maken die mij enorm geholpen hebben.

Meld je aan voor mijn mailing en ik stuur er iedere dag één naar je toe!

Alvast bedankt voor het delen!

Weet Jij Wat Je Wilt?

Doelen stellen. Je passie vinden. Ergens voor gaan…

Allemaal leuk en aardig. Maar wat als je niet eens weet wat je wilt?

Ik ben ervan overtuigd dat ik best nog wel het één en ander kan, ondanks mijn handicap, zolang ik maar weet WAT dat is.

Waar sta ik voor? Waar wil ik mijn leven voor geven?

Ik heb gestudeerd voor een bepaald vak; moet ik dat mijn hele leven gaan uitvoeren?

Wat als ik daar niet gelukkig van word? Hoe maak ik de stap naar iets anders? En wat is dat andere eigenlijk?

 

Het Wiel Opnieuw Uitvinden

Er zijn zat mensen die mij voor zijn gegaan. Die de ballen hebben gehad om een radicale stap te zetten. Hoe ze dat deden? Dat kunnen we te weten komen door… het aan ze te vragen!

Vorige week werd ik door de redactie van het radio programma ‘de Staat van Stasse’ gevraagd om iets te vertellen over mijn site. Live in de uitzending.

Leuk en aardig, dus dat deed ik dan ook. Maar over jezelf praten is mega saai dus gebruikte ik de zendtijd om aan de radio presentator, Stefan Stasse, te vragen hoe hij die stap heeft gezet.

Hoe maak je een grote carrière switch en word je uiteindelijk radio presentator?

Hieronder zijn antwoord:

Go With the Flow

Het begint bij mij duidelijk te worden dat je heel veel dingen niet kunt plannen. Gewoon doen. De rest komt later…

Dat is eng. Moeilijk. Maar DE manier.

Althans; volgens Stefan.

Deze vraag, wat is nu echt van belang en hoe vind je daarbij je passie, is voor mij, en voor velen, een zeer interessante vraag om verder te onderzoeken. Dat ben ik dan ook van plan. Om mensen te vragen hoe zij het deden.

Daar kunnen we namelijk allemaal van leren!

Ik hoop dat je er iets aan hebt en ik hoop dat je met me mee doet 🙂

 

 

Mijn 5 Favoriete Gewoontes

In de zoektocht naar 'The Good Life' heb ik vijf gewoontes eigen weten te maken die mij enorm geholpen hebben.

Meld je aan voor mijn mailing en ik stuur er iedere dag één naar je toe!

Alvast bedankt voor het delen!